Była przedostatnim z dwadzieściorga pięciorga dzieci rodziny farbiara tkanin. Mistyczka, która ukochała Serce Jezusa, ale też odważna córka Kościoła, nieustannie nawołująca do nawrócenia ówczesne elity państwa i duchowieństwa, na czele z papieżem. 29 kwietnia wspominamy wpółpatronkę Europy - św. Katarzynę ze Sieny.
Już w wieku 7 lat ślubuje dziewictwo. Z ego też powodu nieco później popada w konflikt z matką, która chce wydać ją za mąż. Młoda Katarzyna obcina sobie wtedy włosy i zaczyna prowadzić życie pokutne - zamyka się w domowej celi na 3 lata. Jest to czas modlitwy, pokuty i doświadczeń mistycznych.
Kontemplacja i służba
W tym czasie sam Jezus i Jego Matka są bezpośrednimi kierownikami duszy Katarzyny. Kształtują ją i przygotowują do przyszłej misji. Wówczas ujawniają się także pierwsze oznaki jej bliskości z Sercem Jezusa: kontemplacja, ale też uważne studium aby nauczyć się coraz lepiej odpowiadać na wolę Bożą. Tak formują się zalążki kultu, który swój punkt kulminacyjny osiągnie w objawieniach św. Małgorzaty Marii Alacoque w Paray-le-Monial. Miłość Chrystusa mobilizuje Katarzynę do pracy nad swoim charakterem. Wszystkim okazuje życzliwość i łagodność oraz gotowość służby.
W 1363 r. wstępuje do Sióstr od Pokuty św. Dominika (tercjarek dominikańskich). To zakon zarezerwowany dla wdów i dojrzałych kobiet. Tymczasem Katarzyna przyjmuje pokutny habit dominikanek w wieku zaledwie 18 lat. Po złożeniu ślubów wieczystych prowadzi klasztorne życie i pomaga trędowatym.
Pod koniec karnawału 1367 r., w czasie nocnej modlitwy przychodzi do Katarzyny Chrystus, dokonuje z nią mistycznych zaślubin i zostawia jej jako trwały znak obrączkę. "Córko Moja, myśl o Mnie. Uczyń to, a ja nigdy nie przestanę myśleć o tobie - mówi do Katarzyny Pan, czyniąc ją swoją posłanką. Z trudnością znaleźlibyśmy dwie istoty ludzkie, które łączyła wzajemna więź tak ciągła jak ta, która łączyła Katarzynę ze Zbawicielem ludzi" - stwierdził Raymond z Kapui, spowiednik i pierwszy biograf świętej, późniejszy błogosławiony.
Na podobieństwo normalnej rodziny powoli powstaje wokół niej wspólnota. Obdarzona wieloma łaskami Katarzyna przyciąga innych i staje się dla nich "mamą". Realizuje duchowe macierzyństwo w tej nowej rodzinie, która towarzyszy jej wszędzie, zarówno w Sienie, jak i w czasie kolejnych podróży.
Listy i proces
Czy kobieta może tak odważnie i z taką determinacją przemawiać do kapłanów, biskupów, a nawet do papieży w imieniu Chrystusa, publicznie ogłaszając się Jego posłanką? Katarzyna bowiem z odwagą dzielnej niewiasty podejmuje odczytaną misję, polegającą na pisaniu listów do możnych tego świata. Nieuczona i niepiśmienna córka farbiarza dyktuje swoje listy w imieniu Chrystusa, nawołując do pokuty i nawrócenia. To przysparza jej wielu wrogów. W 1374 r. zostaje wezwana przed trybunał inkwizycji we Florencji, który bada jej pisma i nauczanie. Proces finalizuje ogłoszenie niewinności Katarzyny, co poznawał jej kontynuować misję.